Reżyser filmu opisuje miejsca, w których mieszkał, przez pryzmat jazdy na rowerze i panującej w tych miejscowościach kulturze rowerowej. Krótki film prezentujący różne techniki animacji jest też dobrym wstępem do rozmowy o filmie dokumentalnym.

"Rowerowe portrety" to idealna propozycja na pierwsze spotkanie z filmem dokumentalnym, nawet dla najmłodszych dzieci. Filmy dokumentalne pokazują widzom pewien wycinek rzeczywistości – w przeciwieństwie do filmów fabularnych przedstawiających wymyślone albo fabularyzowane historie.  Autor tego dokumentu, Sashko Danylenko, pokazuje miejscowości, w których mieszkał, z jego osobistej, ale autentycznej perspektywy rowerzysty.

Każde przedstawione w filmie miasto pokazane jest za pomocą innej techniki animacji filmowej. W zależności od tego, czy akcja rozgrywa się na Ukrainie, we Francji, czy w USA, animowane są piksele, wycinanki lub szkice. Animacje przeplatają się z tradycyjnymi zdjęciami filmowymi. Dlatego “Rowerowe portrety” to również podróż przez możliwości wizualnego tworzenia świata przedstawionego.

Inspiracją do filmu były zachowania ludzi (rowerzystów, kierowców, przechodniów) i doświadczenia reżysera w czasie podróży na rowerze. Przez ten pryzmat pokazuje kulturę miast i zasady panujące w różnorodnych społeczeństwach, w których mieszkał. Może być to inspiracją dla młodych filmowców szukających autobiograficznych lub społecznych tematów: wystarczy wybrać mały odcinek rzeczywistości i ułożyć scenariusz ze swoich obserwacji.